Naomi in Italië – update 2

Mijn tweede week in Italië begon met de eerste schooldag en mijn kennismaking met de klassen. Wel in het Engels natuurlijk want mijn Italiaans is nog niet presentatie-proof. 😅

Nadat ik wat over mijzelf had verteld, mochten de kinderen raden waar ik vandaan kom. Allerlei landen kwamen voorbij: USA, Denemarken, Duitsland, Albanië en zelfs Ecuador. Uiteindelijk was er maar één leerling die raadde dat ik uit Nederland kom!

Naast alle gezelligheid deze week, zag ik ook hoe inclusie hier in de praktijk wordt toegepast. In de 1st Grade zijn er 5/6 educators die ieder één leerling met speciale behoeften begeleiden. Daarnaast heb je de teachers die de lessen verzorgen voor de hele groep. 📚

Toen een leerling met special needs overstuur raakte, pakte de muziekdocent zijn gitaar, speelde een paar tonen en liet de leerling daarna zelf aan de gitaar zitten. Hierdoor werd hij meteen rustiger.

De kracht van muziek blijft bijzonder! Hij heeft mij geïnspireerd om thuis de gitaar af te stoffen en wat kinderliedjes te leren. 🎸

Toch zag ik deze week ook een andere kant van inclusie. Een collega vertelde dat haar dochter met Downsyndroom viertien jaar meegedraaid had op Ceis. Maar toen ze begon op de middelbare school, zat ze al snel buiten de klas.

Dat vond ik best confronterend. Inclusie stopt niet bij de basisschool. De echte uitdaging is om ervoor te zorgen dat iedereen daarna ook mee kan blijven doen.

Mijn hoofd zit vol met eerste indrukken, maar mijn nieuwsgierigheid is alleen maar groter geworden, op naar volgende week! 🤩